février 9, 2012

یک شعر تازه



         جاده در میان جمع بود و،  در میان جمع

ترس تنها بود

 

در میان جمع

همیشه ترس  تنها است.

 

روی راه رفته  ردّ پا افق

روی راه رفته  دست رد عمود

 

عشق تو  زخم

بر راهِ  رفته  می زد

و راهِ  رفته  با تو می گفت :

هوا هواست

هوا همه جا هواست.




يداله رويائی @ royai AT orange DOT fr février 9, 2012 10:58 PM || Balatarin
Comments

At last! Something clear I can undresatnd. Thanks!

Posted by: Franco at mars 2, 2012 3:57 PM

درود بر دست راست شعر معاصرما! هنوز هم در عرفان کلمات سالک ترینی یا شیخ!

Posted by: داوودحضرتی at février 28, 2012 5:51 PM

سلام استاد!خيلي زيبا بود به واقع هميشه ترس در جمع تنهاست

Posted by: علي پور at février 19, 2012 2:51 PM

و تو مافوق زمین
مثل جریان هوا
تو عمودی به زمان
سروآزادِ رها

Posted by: frozen wave at février 18, 2012 11:26 PM

مرسی.

عالی بود...چه حال و هوایی میشه آدم با خوندنش.

فلمتون مانا

Posted by: فاطمه at février 11, 2012 3:45 PM
Post a comment









Remember personal info?