juin 16, 2013

سلطنتِ لومپَن

                                                                          

                                                                                                                                                      آرش عزیز، 
  
این توده های مردمی که من دیده‌ام همیشه برای اسارت آماده اند، و از آقابالاسر بدشان نمی‌آید، بویژه اگر آنکه بالاسر است در آقائی اش تردید نکند. تمام نجابت های طبقاتی و اشرافیت های روحی بنیانشان همین بوده است، یعنی کافی‌ست خود را نجیب بخواهی نجیب می‌مانی، مثل نجیب‌های دورۀ شاهی، مثل نجیب‌های دورۀ آخوندی. هردو ازهمین تربیت ریشه می‌گیرند: دیروز ِ ما را سلطه‌ ای "همایونی" با خود می بُرد، امروز ِ ما را سلطنتِ لومپَن .

 تا وقتِ دیگر قربانت
يداله رويائی @ royai AT orange DOT fr juin 16, 2013 6:47 PM || Balatarin
Comments

سریویلی گفت:
در نهادِ من جنونی هست،
که اگر مردم نیاسایند
ندانم راهِ آسودن...
.
.
از همان شب میگریزد او زِ مردم
دوست دارد ماند از جمعِ کسان گم.
.
.
عقلِ او از سر بپرّیده

Posted by: علیرضا علیا at juin 20, 2013 7:11 PM

و الخ ...

Posted by: علی حاجیان زاده at juin 18, 2013 8:05 AM

پائین سلطنت، البته نه در حوالی عوام، که در سوی خلوت و روشن خواص ِ لابد بصیرت‌دار که روشن‌فکر هستند، هستند کسانی که عوام را که کمی پائین‌تر از سلطنت ِ خواص بصیرت‌روشن، زیست می‌کنند؛ "گوسفندان جهل و جنون"، خطاب می‌کنند هم‌چون "سلطان بصیر لومپن". و بعدتر، وقتی عوام حرکت رو به بالا را آغاز کرده‌اند و خاص روشن‌بصیر پائین و عقب مانده، ناگهان " گوسفند جهل و جنون" را لاک می‌گیرد و از لاک بیرون می‌آید و خودش را با شعری برای یکی از همان گوسفندان جهل و جنون که ذبح شده- توسط سلطان لومپن- هلاک می‌کند و بر خاک همان عوام می‌نشیند تا پاک بشود!

Posted by: hamed at juin 17, 2013 8:00 AM
Post a comment









Remember personal info?